Ja byłem. I podpisuję się pod niemal wszystkim, co Zalewski mówi w tym materiale.

Młodzieżowe organizacje polityczne mają to do siebie, że gromadzą wielu skrajnych pod różnymi postaciami ludzi. Mam poczucie, że wysoka amibicja w młodym wieku często wiąże się też z takimi osobistymi dziwactwami.

Jednocześnie sami politycy zamiast kształcić tych ludzi, traktują ich bardziej jak stojaki na tabliczki i tło do zdjęć.

W efekcie członkowie młodzieżówek zamykają się w swoim własnym środowisku, zaczynają prowadzić wewnętrzne wojenki, dzielić się i nadużywać wpływu czy środków publicznych. A to wszystko jednocześnie sowicie zakrapiają alkoholem.

Uczą się, że działalność w sferze publicznej nie jest oparta na wartościach i nakierowana na rozwój państwa, a na imprezach i wojnie o stołki. Nawet jeśli te stołki są pozorne, tak jak to jest w młodzieżówkach, to i tak stają się centralnym elementem działalności.

Oczywiście warto sobie tu zadać pytanie - czy tak nie wygląda nasza dzisiejsza (dorosła) klasa polityczna? No... trochę wygląda. Ale czy młodzi powinni być uczeni tych samych wzorców? Nie powinni.

Jedyne co w tym materiale wydaje mi się przesadzone to przeniesienie realiów młodzieżówek również na rady młodzieżowe.

Te dobrze skonstruowane działają w odrębnym świecie, szczególnie gdy są aktywnie nadzorowane przez urzędników. O ile o historiach opowiedzianych w tym materiale też słyszałem, tak nie powiedziałbym, że poziom RMów jest jakkolwiek bliski młodzieżówkom. Wpływ większości rad młodzieżowych jest marginalny, ale absolutnie nie kryją pod sobą tyle zła co młodzieżówki.

Rady młodzieżowe nie są blisko polityki, gromadzą ludzi o różnych poglądach i bardziej prospołecznych celach, często nastawionych po prostu na rozwój lokalnej społeczności, a nadzorują ich urzędnicy państwowi, a nie partie. I myślę, że dzięki temu są w dużo lepszym miejscu, które pozwala młodym rozwijać się w znacznie lepszym kierunku.

Ja osobiście dobrze wspominam działalność w każdej organizacji, w którym byłem, ale w żadnej o nic szczególnego dla siebie nie walczyłem. Przyszedłem z intencji poznania polityki "od kuchni"... a w tym moja niedola, że właśnie poznałem. I bazując na swoim doświadczeniu, odradzam taką działalność każdemu bez naprawdę twardego kręgosłupa.